พระสังกัจจายน์ ลพ.สาคร รุ่น รับทรัพย์ ออกวัดหนองกรับ วาระไตรมาส 54 พิมพ์ลอย์องค์ เนื้อทองแดง No.6611

พระสังกัจจายน์ "รับทรัพย์"

วาระงานกฐินประจำปี 2554 

วัตถุประสงค์ : เพื่อสร้างซุ้มประตูและกำแพงวัดหนองกรับ

"คนเราต้องขยันหาก่อนถึงจะได้รับทรัพย์นะ เมื่อมีทรัยพ์แล้วก็ต้องรู้จักเก็บรู้จักใช้ให้สมฐานะด้วยถึงจะร่ำรวยได้" หรือ "พระมหากัจจายนเถระ" ท่านเป็นพระอรหันต์องค์หนึ่งในครั้งพุทธกาล

พระสังกัจจายน์รับทรัพย์ ของวัดหนองกรับนี้ชื่อรุ่น "รับทรัพย์" จัดสร้างขึ้นในวาระไตรมาสปี พ.ศ. 2554 เพื่อเป็นขวัญกำลังใจให้พุทธศาสนิกชนต่อสู้กับภาวะเศรษฐกิจในยุคข้าวยากหมากแพง หลวงพ่อสาครท่านจึงมีดำริให้จัดสร้างวัตถุมงคลด้านโชคลาภขึ้นเป็นรูปลักษณ์พระสังกัจจาย์ที่อ้วนท้วนนั่งขัดสมาธิและวางมือในลักษณะหงายมือรับทรัพย์โดยใช้เค้าโครงลักษณะจากพระสังกัจจายน์ชินบัญชรของหลวงปู่ทิม อิสริโก เป็นต้นแบบ ปรับแต่งรูปทรง และลักษณะท่าทางให้อ้วนท้วนกว่าเดิม ให้เป็นเอกบักษณ์เฉพาะของหลวงพ่อสาคร ที่ด้านหลังมียันต์ชื่อ "นะกินมิรู้สิ้น" ซึ่งพระยันต์นี้มีอิทธิคุณโดดเด่นด้านโภคทรัพย์เป็นเอกอุ ด้านอานุภาพแห่งพระยันต์นี้จะช่วยเกื้อกูลอำนวยผลให้มีทรัพย์สินเงินทองพรั่งพร้อมบริบูรณ์มีกินมีใช้ไม่ขาดแคลนสมดังชื่อของ

พระยันต์พระสังกัจจายน์ที่วัดหนองกรับ  จัดสร้างในครั้งนี้ มีทั้งสิ้น 3 พิมพ์

1.ขนาดบูชาหน้าตัก 3 นิ้ว ฐานบัวชั้นเดียว

2.ขนาดความสูง 1.9 ซม. ฐานบัวชั้นเดียว

3.ขนาดความสูง 1.5 ซม. ลอยองค์

จำนวนการจัดสร้าง

พิมพ์ฐานบัว 1.9 ซม.

1.เนื้อทองคำ ก้นอุดผง สร้างจำนวน 9 องค์

2.เนื้อเงิน ก้นทองคำ อุดกริ่ง สร้างจำนวน 333 องค์

3.เนื้อเงิน ก้นอุดผง สร้างจำนวน 555 องค์

4.เนื้อนวโลหะ ก้นเงินอุดกริ่ง สร้างจำนวน 666 องค์

5.เนื้อนวโลหะ ก้นอุดผง สร้างจำนวน 888 องค์

6.เนื้อทองเหลืองกะไหล่ทอง ก้นอุดผง สร้างจำนวน 3,333 องค์

7.เนื้อทองสัมฤทธิ์ ก้นอุดผง สร้างจำนวน 5,555 องค์

8.เนื้อทองเหลือง ก้นเงินอุดกริ่ง สร้างจำนวน 99 องค์ (แจกกรรมการ)

พิมพ์ลอย์องค์ 1.5 ซม.

1.เนื้อทองคำ อุดผง สร้างจำนวน 9 องค์

2.เนื้อชนวน อุดผง สร้างจำนวน 3,333 องค์

3.เนื้อทองแดง อุดผง สร้างจำนวน 9,999 องค์

ชุดกรรมการ

1.ขนาดบูชา หน้าตัก 3 นิ้ว เนื้อทองเหลือง  สร้างจำนวน 555 องค์

2. พิมพ์ลอยองค์ เนื้อเงิน อุดผง สร้างจำนวน 555 องค์

พระสังกัจจายน์ พระแห่งโชคลาภ

พระสังกัจจายน์ พระพุทธสาวกผู้โดดเด่นและเป็นที่ยอมรับทั้งพระพุทธศาสนาลัทธิมหายานและหินยาน ลัทธิมหายานมักเรียกว่า “พระสังกัจจายน์โพธิสัตว์” สำหรับลัทธิหินยานนั้น จะหมายความถึง “พระศรีอารยเมตไตรย” หรือ “พระศรีอาริย์” โดยเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุขสมหวัง ความอุดมสมบูรณ์ และมั่งคั่งมั่นคง

จะสังเกตได้ว่าทั้งวัดไทย วัดจีน รวมทั้งศาลเจ้าต่างๆ มักมี “รูปเคารพพระสังกัจจายน์” ประดิษฐานอยู่ทุกที่ นอกจากการ กราบไหว้บูชาแล้ว ยังใช้เป็น “สิ่งมงคล” เพื่อมอบอวยพรให้แก่กันและกันอีกด้วย

พระสังกัจจายน์ ในภาษาจีนเรียก “หมีเล่อฝอ” ญี่ปุ่นเรียก “คะเซ็นเน็น” เป็นหนึ่งในพระอรหันต์พุทธสาวก พุทธสาวกสำคัญ 80 รูป

พระสังกัจจายน์ เดิมนั้นเป็นบุรุษผู้มีรูปร่างงดงาม ผิวพรรณผุดผ่องดุจทองคำ จนเป็นที่ต้องตาต้องใจแก่คนทั่วไป ไม่ว่าชายหรือหญิง เมื่อเห็นก็อยากพบอยากทำบุญ สตรีเพศทั้งหลายก็ต่างพากันหลงใหล คอยเฝ้าดูเฝ้าชมกันไม่ลุกไปไหน อันเป็นการขัดขวางซึ่งการปฏิบัติสมณธรรม ท่านจึงไปทูลขออนุญาตพระพุทธองค์เพื่อขอแปลงกาย จากนั้นตั้งจิตอธิษฐานด้วยอภิญญาของท่านแปลงกายให้อ้วนพุงพลุ้ย น่าเกลียด เพื่อความสงบแห่งจิตและกิเลส

แต่ถึงอย่างไร ใบหน้าของท่านยังคงอวบอิ่ม ผ่องใส เริงร่า ด้วยจิตใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาบารมี แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะเปลี่ยนแปลง ผู้คนก็ยังคงศรัทธาทำบุญกับท่านไม่ขาด เปรียบได้กับ “พระสีวลี” พระอรหันต์แห่งโชคลาภ ก็ว่าได้ดังนั้น เมื่อคณะสงฆ์ต้องเดินทางจาริกไปเป็นจำนวนมาก หากพระสีวลีไม่สามารถเดินทางไปด้วยได้หรือไม่อยู่ พระพุทธองค์ก็ทรงให้พระสังกัจจายน์ ไปด้วย เพื่อจะได้ไม่ติดขัดเรื่องอาหารบิณฑบาต ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นในทุกคราพระสังกัจจายน์ ที่เราพบเห็นกันโดยทั่วไป จึงเป็นพระพุทธรูปที่มีลักษณะอ้วนพลุ้ย เปลือยอก ใบหน้าสดชื่นร่าเริง ยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างมีเมตตา สองหูยาวจรดบ่า และมีท่านั่งแบบสบายๆ นอกจากนี้ถ้าเป็นศิลปะตามคติมหายานของจีน โดยมากจะปรากฏรูป เด็กผู้ชาย 5 คน วิ่งรายล้อมหรือปีนป่ายอยู่รอบกาย สื่อความหมายถึง “อู่ฝู” หรือ ความสุข 5 ประการ อันถือเป็นความสุขที่เที่ยงแท้ของชีวิตมนุษย์

ในทางพุทธศาสนามหายาน คติการสร้างรูปเคารพ “พระสังกัจจายน์” เริ่มเกิดขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ซ่ง (ซ้อง) ซึ่งเป็นสมัยที่มีความรุ่งเรืองด้านศิลปหัตถกรรมจีน รูปเคารพทางพุทธศาสนา จึงใช้เป็นสื่อมงคลในราชสำนักและคหบดีทั่วไป ทั้ง ภาพวาด จิตรกรรม และประติมากรรม “พระสังกัจจายน์” จึงกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุขสมหวังและความเป็นมงคลสำหรับใช้อวยพรให้แก่กันและกัน โดยถือปฏิบัติสืบมาดังนั้น เมื่อเห็นรูปเคารพพระสังกัจจายน์ ณ ที่ใด ผู้คนก็มักไปกราบบูชากันเป็นเนืองนิตย์ ด้วยเชื่อกันว่า ท่านจะบันดาลโชคลาภ ความร่ำรวย ความรุ่งเรือง ความอุดมสมบูรณ์ สติปัญญา และเสน่ห์เมตตามหานิยม บ้างนำไปบูชายังเคหสถาน ร้านค้า บริษัท หรือพกติดตัว เพื่อกิจการค้าขาย การเจรจา และการดำเนินธุรกิจ จะประสบความสำเร็จและเจริญรุ่งเรือง สืบมาถึงปัจจุบันยังมีการจัดสร้างรูปจำลอง “พระสังกัจจายน์” ในรูปแบบพระบูชา พระเครื่อง และสิ่งมงคลทางจีน มากมายครับผม

คาถาบูชาขอลาภพระสังกัจจายน์

ตั้งนะโม 3 จบ แล้วสวดพระคาถาก่อนขอพร ดังนี้

กัจจายะนะ มะหาเถโร เทวะตานะระ ปูชิโต โสระโห ปัจจะยาทิมหิ มะหาลาภัง ภะวันตุ เม

ลาเภนะ อุตะโมโหติ โสระโห ปัจจะยาทิมหิ มะหาลาภัง สัพพะลาภา สะทาโสตถิ ภะวันตุ เม

เคล็ดการบูชา

     ในการบูชาพระสังกัจจายน์นั้นบูชาด้วยธูป 3 ดอก พร้อมดอกไม้สีขาวมีกลิ่นหอมต่างๆ หรือดอกบัว๗ดอก มิว่าจะบูชาด้วยดอกใดให้ใช้ 7 ดอก และควรบูชาสองเวลาคือเช้าก่อนไปทำงานและเย็นก่อนนอน เพื่อขอให้ท่านประสาทพรโชคลาภพูนทวี และมีเคล็ดอย่างนึงว่าพระสังกัจจายน์นั้นหากบูชาไว้ในบ้านให้ปิดทองที่พุงของท่านเชื่อว่าจะมีลาภไหลมาไม่ขาดสาย